در مجالس و در جنگها و در كارهاى مشكل كه ( در زمان آن حضرت ) واقع گرديده . 1 - از خطبه‌هاى آن حضرت عليه السلام است كه ياد مىكند در آن آغاز آفريدن آسمان و زمين و خلق آدم را : قسمت أول آفريدن آسمان و زمين ( 1 ) حمد و سپاس خداوندى را سزاست كه همهء گويندگان از مدح و ثناى او عاجزند ( توانائى مدح و ثنائى كه لايق ذات او باشد ندارند ، و از اينرو است كه حضرت سيّد المرسلين صلّى اللّه عليه و آله فرمود : لا أحصى ثناء عليك ، أنت كما أثنيت على نفسك يعنى مرا توانائى مدح و ثناى تو نيست ، تو خود بايد ثنا گوى ذات اقدس خود باشى ) و شمارندگان و حسابگران از شمارش نعمتها و بخششهاى او درمانده ( زيرا نعمتها و عطاهاى حقّ تعالى غير متناهى و آخرى براى آنها متصوّر نيست ، چنان كه در قرآن كريم س 14 ى 34 مى فرمايد : وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللّهِ لا تُحْصُوها يعنى اگر بخواهيد نعمتهاى خدا را بشماريد توانائى نداريد ، پس كسى كه نتواند نعمتهاى پروردگار را بشمارد چگونه مىتواند حقّ او را ادا كند و شكرش را بجا آورد ، لذا مى فرمايد : ) و كوشش كنندگان نمى توانند حقّ نعمت او را